Merhaba, ben Buğra. Benim İngilizce ile olan hikâyem aslında klasik bir Türk gencinden farksız. Üniversiteye geçmeden önce, lise ve ortaokul yıllarında hem okul sınavları için bire bir derslere gittim hem de yazları ailemin yönlendirmesiyle birçok kez dil kurslarına katıldım.

Üniversitede Çapa Tıp Fakültesi Türkçe Bölümü'nde okuduğum için tıp eğitiminin yoğunluğu nedeniyle dile ekstra vakit ayırmakta zorlanmam ve sürekli bir dil kursuna başlayıp bir noktada bırakma durumunun tekrar etmesi, motivasyonumu olumsuz etkiledi ve dile maruz kalma oranımı azalttı. Bu yüzden, Erasmus gibi bir süre yurt dışında yaşayıp dile doğrudan maruz kalmanın, dil gelişiminde çok etkili olduğu kanaatindeyim.

Tabii her tıbbiyelinin bu şansı olmayabilir; bu durumda olanlara, en azından dil seviyelerinin gerilemesini önlemek adına kendilerini ara ara bu dile maruz bırakmaya çalışmalarını öneririm. Çünkü günün sonunda kendi mesleğimiz için de çoğu kaynak İngilizce temelli ve meslek hayatımız adına İngilizcenin yeri çok kritik bir noktada. Bunun bilincinde olmamız gerektiği kanaatindeyim.